RSS  

از اشک چشم زهرا(س)احساس وافریدن

                                                     از خون قلب زینب(س)عباس و افریدن

بزرگترین ارزوی من کوچکترین نگاه توست

                                                                بزرگترین غم من اخرین نگاه توست

اون که یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت رفت.رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق واسم می خونه

خیال میکردم یه هم زبونه

نمی دونستم نامهربون

با این که رفت اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر وخیالش همش با هامه

هر جا که میرم جلو چشام

دلم می خواد تا دوام بیارم

روی درد دوریش مرحم بزارم

اما نمی شه راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

                        در سر ما نمى رود

چشماى من

اىبى خبرهاى ساده

با تنهايى كه بهترين رفيقه

ومن مضطرب و دل نگران

به تو گفتم: كه پراز تشويشم

                              چه شود اخر كار؟

و تو گفتي ارام:

                             كه خدا هست كريم

پاسخي نرم ولطيف

كه به من داد

                  يك ارامش شيرين وعجيب

            خدايا به هر كه دوست مي داري بياموز                 

 عشق از زندگي كردن بهتر است                     

به هر كه دوست تر ميداري بچشان كه                 

دوست داشتن از عشق برتر است                     

عشق:   انتگرال معین در محدوده (ابد.ازل)

عشق:      تابعی با ضابطه سوختن

عشق:      رفع ابهام از حالت تنهایی

*** تـــــنــــهـــا ***

 یک نصیحت

سعی کن تــنـهــا باشی.زیرا تــنـهـا به دنیا امدی و تــنـهـا خواهی مرد.

بگذار عظمت عشق رادرک نکنی

زیرا انقدر عطیم است که تو و هستی تو را نابود میکند

و اما... اگر عاشق شدی تنها یک نفر را دوست داشته باش

و پیمانت را محترم بشمارعشق پاک داشته باش

همانند قلب کودکی خالی از هر گونه گناه و زشتی**


اگر دو جان داشتم یکی را به تو می بخشیدم

و دیگری را برایت فدا می کردم



همه چیزبرای من وتو می شکفد

واولین اندیشه جهان فقط می توانداز ان ما باشد

ما عاشقیم و بهشتبرای ما افریده شد

فقط برای من و تو. 

من ایستاده بودم

تا زمان

لنگ لنگان... از برابرم بگذرد

و اکنون

زمان ، به ریشخند

ایستاده است

تا من از برابرش بگذرم....

تنها و غمگين رفته ام          دل از همه گسسته ام

تنهاي تنها

              غمگين ورسوا

                                تنهاي بي فردا منم

من مرد تنهايي شبم          صد قصه مانده بر لبم

از شهر تو من رفته ام          كوله بارم رو بسته ام

بي فكر فردا

               با خود وتنها

                              عابر اين شب ها منم

كوير داغ

يه درخت  خشك و بي برگ ميون كوير داغ

توي ته مونده ذهنش نقش پر رنگ يه باغ ،

شاخه سبز خيالش سر به آسمون  كشيد

بر و رويش همه پر شد از اقاقي سفيد .

زير سايه خيالي كم كم كمك چشماش رو بست

ديد دو تا كفتر چائي روي شاخه هاش نشست

اولي گفت : اگه بارون باز بباره تو كوير

ديگه اما سر رسيده عمر این درخت پير

دومي گفت : قديما يادم مياد كوير نبود ،جنگل و پرنده بود

گذر خيال رو گفتن و از جا پريدن ،با يه دنيا خاطره

اون درخت اما هنوزم تو كوير باوره

ظهر روز دوشنبه" ۱۷/۲/۸۶  ".وقتي كه داشتم در كتابخانه دانشگاه براي امتحان مطالعه مي كردم ناگهان موبايلم شروع به لرزش كرد .هيچ وقت اين چنين با لرزش موبايلم دلم نلرزيده بود. از كتابخانه خارج شدم .الو(جز صداي گريه چيزي نمي شنيدم) ...                                            تا اين كه خواهرم با بغض گفت:چه اتفاقي براي علي افتاده؟(فكر مي كرد من خبر دارم).من كه از اين سوال شوكه شده بودم فورا به خانه خاله ام زنگ زدم .بلا فاصله بعد از برداشتن گوشي صداي گريه مادرم را از فاصله دورتر از گوشي مي شنيدم. مهدي گوشي را بر داشته بود  اول به خاطر امتحانم نمي خواست به من چيزي بگه اما بعد از اصرارهاي من گفت :  

علي رفت...        اي مادر فرخنده نداري خبر از من               در گردش ايام چه امد به سر من

                               من تازه جوان بودم و اندر چمن حسن         نشكفته فرو ريخت همه بال و برمن

اللهم صل علي محمد و ال محمد